Open-VLD wordt Anders

     Ik vraag mij af in hoeveel huiskamers zich de volgende geestige conversatie heeft afgespeeld. 

• Hoe heet Open-VLD voortaan?
• Anders.
• Hoe? 
• Anders.
• Ja maar, wat is de nieuwe naam? 
• ...      

     Enzovoort. Mijn vrouw en ik hebben hebben die conversatie gevoerd in de auto, toen we het nieuws hoorden op de radio.

Open VLD zal nu ... 
     Frédéric De Gucht kondigde aan dat zijn partij nieuwe accenten zoekt. De moeilijkheid is bekend: de partij dingt naar dezelfde kiezer als N-VA. In principe kan Open-VLD, dat wil zeggen ‘Anders’, nu een economisch liberalere koers voorstaan dan het Arizona-compromis. Of ze kan zoeken naar punten waar ze van N-VA verschilt. De terreinen die in het verleden zijn uitgetest zijn bekend: herfederalisering, langere periode voor abortus, gemakkelijker regeling voor euthanasie.
      Voorlopig lijkt De Gucht het niet in die richting te zoeken. Hij lijkt eerder te denken aan het onderwijs. Hij heeft al een paar keer laten vallen dat ‘het onderwijs anders moet.’ Dat is een risicovolle strategie. N-VA heeft van kwaliteitsonderwijs een core business gemaakt en zal zich met hand en tand verdedigen. De Gucht kan gebruik maken van de grote ontevredenheid over het onderwijs. Iedereen is altijd ontevreden over het onderwijs. Maar of hij die ontevredenheid in electorale winst kan omzetten, betwijfel ik.
     Ook heeft De Gucht gezegd dat voor hem het hoofddoekenverbod in het onderwijs en achter het loket van overheidsdiensten moet worden afgeschaft. Mijn vermoeden is dat hij met zo’n standpunt niet veel succes zal hebben. Donkerblauwe middenstanders kan hij nog meer in de richting van N-VA duwen, terwijl ik niet zie hoe hij de hoofddoeken-mensen van PVDA, Groen en Vooruit naar zijn partij kan loodsen.
      Ten slotte wil De Gucht een eigen woning voor iedere Belg. Ik kan mij bij zo’n beleid zonder moeite van alles voorstellen. Erg liberaal zal het niet zijn. Het zal wel op een of andere vorm van subsidies of belastingvermindering neerkomen. Zo’n beleid is niet nieuw. Wij hebben voor de aankoop van ons huis indertijd een grote lening moeten aangaan. Het afbetalen en de interesten van die leningen konden we aftrekken van de belastingen. Dat was fijn, maar ook inefficiënt en onrechtvaardig. Die belastingverlaging moest worden gecompenseerd door een algemene stijging van de belastingen, voor ons, en ook – dat is het onrechtvaardige – voor degenen die géén huis kochten of er géén lening voor aangingen.