Studielast in de middelbare scholen

     In de lerarenkamer wordt wel eens gezeurd over de leerlingen van tegenwoordig. Ze zijn zo lui geworden, hoor je dan. Ik heb dat gezeur nooit goed kunnen verdragen. Het woord ‘bepamperen’ heb ik nooit uitgesproken. Waren de leerlingen aan het einde van mijn carrière luier dan aan het begin ervan? Dat is zo moeilijk om te meten. Onze subjectieve indrukken zijn zo onbetrouwbaar. Waren de leerlingen ‘in mijn tijd’ minder lui? Ikzelf was in elk geval erg lui.
     Ik ben ook op mijn hoede voor subjectieve indrukken die in de tegenovergestelde richting wijzen, zelfs al zijn ze ‘wetenschappelijk onderzocht’. Ik las op de FB-pagina van leraar Frank D’hanis: 

Praat met gelijk welke jongere op een Vlaamse school over de studielast en ze zal je zeggen: “het is veel, echt veel”. Uit onderzoek blijkt dat hun … meest voorkomende klacht de schooldruk is, de stress die dat oplevert, de oneindige barrage aan taken* en toetsen en evaluaties waar ze voortdurend aan worden onderworpen. Het is dus nu al veel te veel, en dan zitten we nog met een minister die het allemaal nog een tikje erger wil maken. Ze wil net nog meer prestatiegerichte scholen, nog meer stress, nog meer druk.

     Nu vind ik: leraren moeten niet te veel zeuren, maar leerlingen moeten dat ook niet doen. Gelukkig dat mijn zoon thuis niet lastig deed over studiedruk, al moest hij in de auto van en naar de voetbaltraining wel eens studeren voor een wiskundetoets. Maar misschien deed hij wel zonder dat ik dat wist zijn beklag tegenover de leraren in het klaslokaal. Hopelijk hadden die daar niet ál te veel begrip voor.

* Sommige overbodige taken zijn het resultaat van de verkeerde pedagogische opvatting over zelfontdekkend leren.