Kortjes

 Straffen en sancties
     Er moet ergens een rapport bestaan van het ministerie van Onderwijs waaruit blijkt dat straffen en sancties slechts in 0,006 % van de gevallen een hulp betekende voor kinderen met problemen. Toen ik dat las, rezen er bij mij drie vragen, waarvan de eerste mij een deed glimlachen: die 0,006 %, hoe heeft men dat berekend? Tweede vraag: zijn straffen niet vooral bedoeld als afschrikking, en als bescherming voor kinderen zonder problemen? Derde vraag: heb ik als leraar eigenlijk ooit een straf uitgedeeld? Ik weet dat niet meer. Op één klassenraad heb ik het voorstel van de directie gesteund om een gewelddadige leerling van school te sturen. In een ander geval heb ik een soortgelijk voorstel met succes bestreden. Uiteraard waren de gevallen niet vergelijkbaar.

Goedkope grondstoffen in Venezuela
     De interventie van Trump in Venezuela wordt door sommigen gezien als een neokoloniaal project om, zoals het linkse cliché wil, ‘goedkope grondstoffen’ te roven. Nu schijnt Venezuela inderdaad over de grootste olievoorraad ter wereld te beschikken, maar naar het schijnt zou de ontginning ervan, door de ligging en de kwaliteit van de olie, allesbehalve goedkoop zijn. 

Erger 
     Ik las ergens op de socials: ‘Ik ben absoluut geen fan van Maduro. Maar een internationale grootmacht als de VS, waarvan de president meent een ander land te mogen bombarderen en politici te mogen ontvoeren, is nog veel erger.’ Ik was aangenaam verrast dat er niet stond dat het ene ‘duizend keer erger’ was dan het andere. 

Erich von Däniken (1935-2026)
     Ik heb dat beroemde boek van Erich von Däniken niet gelezen. In het Duits heette het Erinnerungen an die Zukunft, in het Engels Charriots of the Gods en in het Frans Présence des extraterrestres. De Nederlandse titel was het duidelijkst: Waren de goden kosmonauten?  
     Ik bracht het boek wel eens ter sprake in de les als ik het begrip ‘falsificatie’ wilde uitleggen. Von Däniken, vertelde ik, reisde de wereld rond op zoek naar archeologische vondsten waar niemand een sluitende verklaring voor had en die hij dan maar aan buitenaardse wezens toeschreef. Maar wie zó tewerk ging, vond natuurlijk tientallen bewijzen. Er was altijd wel ergens een oude tekening waarop je met enige fantasie een ruimtepak kon ontdekken. Je ontdekt zulke ruimtepakken ook soms in een wolkendek. Een wetenschapper, voegde ik eraan toe, ging anders te werk. Hij formuleerde een scherpe hypothese, bijvoorbeeld: de piramide van Cheops is gebouwd door buitenaardse wezens, en ging dan op zoek naar feiten om zijn eigen hypothese te weerleggen. Soms schreef ik tijdens mijn uitleg de naam Karl Popper op het bord.