‘Één op vijf jongeren zegt al aan zelfmoord gedacht te hebben,’ schrijft leraar Frank D’hanis en hij plaats daar een foto bij van Zuhal Demir. Hij vertelt verder hoe moeilijk de leerlingen in zijn klas het hebben om aandachtig te zijn. Ze zitten ‘half over hun bank geplooid’, ze ‘wringen zich in bochten om toch nog te kunnen luisteren.’
Die drie vormen van boosheid zijn mij niet vreemd. Laatst gaf ik op mijn oude school een lezing over filmbeeldtaal. Ik deed dat vroeger vaak. Het was duidelijk dat het nu veel moeilijker was dan zes jaar geleden om voor een zaal van honderd leerlingen te spreken. Ik kon mij niet meer veroorloven om bij het vertonen van filmfragmenten het licht in de zaal uit te schakelen of er ontstond een fluitconcert. Eerst was ik boos op mijzelf en werd ik mij pijnlijk bewust van alle zwakke stukken in mijn lezing, daarna werd ik boos op de leerlingen die geen moeite deden om zich te gedragen, en daarna werd ik boos op de voorgangers van Demir..... En nu ik eraan denk: één op vijf? Zo weinig? Zelfs het zonnetje in huis dat ik ben heeft als puber wel eens over zelfmoord gefantaseerd.
Ik heb die vraag over de Sovjetunie aan ChatGPT gesteld en er volgt een zeer uitgebreide uitleg, waarvan de samenvatting luidt:
BeantwoordenVerwijderen"De Sovjet-Unie probeerde via organisaties, propaganda, financiering en inlichtingenwerk de westerse vredesbeweging zo te sturen dat vooral NAVO-kernwapens werden bestreden, wat strategisch voordeel kon geven in de Koude Oorlog" Gevolgd door: "Als je wil, kan ik ook uitleggen hoe historici tegenwoordig beoordelen hoe groot die Sovjetinvloed werkelijk was."
Er zijn blijkbaar robots en robots. Ofwel was Gemini een beetje lui, die dag.
Bij Grok kreeg ik ook een uitgebreid antwoord.
VerwijderenMooi van Doornaert dat ze in de vermaledijde D.S. haar ei kwijt wil.
BeantwoordenVerwijderenIk zie Vos, Lanoye en andere Reynebeaus haar het niet nadien in pakweg Doorbraak. Want dat mogen ze, dat weten we.
'nadoen'
VerwijderenHet is zeker goed dat een breed gelezen krant verschillende opinies toelaat op haar opiniepagina's. Ik heb De Standaard daarvoor al geprezen. Maar ik vind niet dat publicaties als Doorbraak of De Wereld Morgen, MO*, Rekto-Verso, Sampol, Tertio, Het Vrije Woord enzovoort dat voorbeeld noodzakelijkerwijze moeten volgen.
VerwijderenTypisch mij natuurlijk, tussen de overvloedige distels die ene bloem niet op te merken. Ik kijk en juich toe vanuit het centrum, ik ben daar nogal extreem in. Ook leuk vond ik hoe gisteren Alicja Gescinka de met het communisme koketterende Ilja L. Pfeyffer mocht te kakken zetten. Was dat nu in De Standaard of in De Morgen? In elk geval in een van de MSM-kranten.
BeantwoordenVerwijderenKan iemand zich herinneren dat we in het Nederlands ooit een taboe zoals "het N-woord" hebben gekend? Ik niet. Het woord dat dit eufemisme verhult, is blijkbaar het aller-, allervreselijkste wat je tegen iemand kunt zeggen. Zulke taboes grenzen aan hysterie en aan taalmagie, de suggestie wordt gewekt dat het onuitsprekelijke woord iets heligs heeft - de magische kracht ervan is zo groot dat het streng gereguleerd moet worden. En: wie voor het eerst de omschrijving "N-woord" hoort of leest, zal altijd vragen om welk woord het eigenlijk gaat - zodat het eufemisme het verboden woord in stand houdt.
BeantwoordenVerwijderenEen idee: we kunnen misschien voortaan spreken van het B-woord, om op die manier het woord 'blanke' stand te laten houden.
Verwijderen