donderdag 19 maart 2026

De wapenbeurs


      Nu onze uitgaven van defensie gaan verdubbelen, zit de wapenindustrie in de lift. Wie wil beleggen, wordt door zijn bank gevraagd of hij morele bezwaren heeft tegen aandelen in die sector. En in Brussel heeft er een wapenbeurs plaatsgevonden die zich mocht verheugen in hoog politiek bezoek: Mark Rutte, Bart De Wever, Theo Francken … Er werden wapens tentoongesteld alsof het auto’s, keukenkasten, of erotische parafernalia waren. Het kwam allemaal op het televisienieuws. 
   
 Voor de linkse medemens moet de aanblik onverdraaglijk zijn geweest. Men heeft die mensen 
 Rutte, De Wever en Francken – zo al niet hoog zitten, en nu poseren die lui breed lachend bij wapens die – laten we dat niet vergeten   dienen om mensen aan flarden te schieten. En dan zullen de fabrikanten van die wapens er ook nog eens iets aan verdienen, net als de aandeelhouders die aan hun bank geen morele bezwaren te kennen hebben gegeven aangaande die specifieke industriële sector.
     De meeste van de linkse bezwaren kan ik niet delen. Ik vind het niet erg dat er wat winst wordt gemaakt op de verkoop van auto’s, keukenkasten, erotische parafernalia en wapens. En ik vind het jammer maar noodzakelijk dat we wapens kunnen sturen naar Oekraïne om er Russische soldaten mee aan flarden te schieten. Maar bij die breed lachende gezichten heb ik mijn twijfels. Zouden politici niet beter een lijkbiddersgezicht opzetten als ze rondwandelen tussen uitgestalde instrumenten des doods?
    
 Ach, ik weet het. Linksen zijn in zulke kwesties te emotioneel. Dat is niet altijd goed. ‘Rationality is a moral duty,’ prevel ik wel eens voor mijzelf uit. Maar moet er niet af en toe wat meer met de linkse emoties rekening worden gehouden? Het is een kleine moeite: enthousiasme temperen als men tussen wapentuig rondloopt, een wat getormenteerd gezicht opzetten, geen cynische mopjes vertellen, gravitas uitstralen. Hoeveel morele pijn heeft Ronald Reagan het linkse deel van de mensheid niet berokkend toen hij voor de grap een nucleaire countdown deed als microfoontest?

10 opmerkingen:

  1. inderdaad,er is geen loonkloof tussen mannen en vrouwen in het onderwijs,de berekening van die zogezegde loonkloof daar is ronduit hilarisch en manipulatief...
    Filip Meersman

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het politieke begrip 'rechts' wordt in de media de laatste jaren toch vooral gebruikt voor wie tegen de ongebreidelde immigratie is?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klopt. Maar men kan vanuit verschillende ideologieën tegen migratie zijn, bijvoorbeeld uit conservatisme omdat je bruuske veranderingen vreest, uit liberalisme omdat je vreest dat de liberale vrijheden onder druk komen, uit socialisme omdat de lonen onder druk komen te staan, enzovoort.

      Verwijderen
  3. Over cannabis en de indeling tussen hard en soft. Een hard drug kan men soft gebruiken en een soft drug kan men hard gebruiken. Daarnaast spelen vele variabelen mee. Als ik de vele lamlendige Eriitrese en Syrische jongeren stoned zie rondhangen aan het Genste Zuidpark houd ik mijn hart vast. Een zaak is zeker over regelmatig gebruik bij jongeren: het smoort elke ambitie.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Links en rechts, daar heb ik al dikwijls over nagedacht. Hieronder een voorlopig besluit van mijn overpeinzingen.
    Links en rechts zijn bevolkt door mensen die hunkeren naar een onbereikbaar ideaal. Voor rechts ligt dat ideaal meestal besloten in een fictief verleden. Meestal wordt daarbij een kenmerk van dat verleden beklemtoond en geïdealiseerd. Zoals u zelf zegt: mensen dromen van een wereld waarin autoriteit heerste, van schoolmeester over pastoor tot vorst. Iedereen was er katholiek, ging ter kerke en had een groot gezin. Mensen vonden dat het goed leven was hier “in ons kleine landje” en dat alles zo best bleef, leve België (of Vlaanderen Boven) en leef en laat leven. Hun streven om terug te keren naar dat imaginair wereldje uit het verleden doen me altijd denken aan iemand die verwoede pogingen doet om tandpasta terug in de tube te duwen.
    Voor links ligt het een beetje anders, want links is gericht op De Toekomst. En in die toekomst heersen de idealen van de Franse Revolutie zoals ze achteraf geformuleerd werden: “Liberté, Egalité, Fraternité!”. De linkse mens wil dat “Alle Menschen werden Brüder” en deze Fraternité bestaat uit Vrijheid en Gelijkheid. De twee laatste idealen (V&G) zijn in de praktijk meestal slechte bedgenoten, maar ho! We gaan niet zeveren over pietluttigheden. Voor links komt het erop aan om de rest van de wereld op en of andere manier te overtuigen om deze idealen te omhelzen en Broeders te worden, goedschiks of kwaadschiks. Daarbij geldt wel het volgende: “„Und willst Du nicht mein Bruder sein, so schlag ich Dir den Schädel ein.“

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Overpeinst u ook eens ' het midden'?

      Verwijderen
    2. Het politieke centrum is een druk bevolkt huis met veel kamers. Je vindt er de mensen die zichzelf niet rechts of links noemen maar meer belangstelling hebben voor wat de politiek te weeg brengt in de praktijk van het dagelijkse leven. Hun standpunten zijn pragmatisch en niet dogmatisch-ideologisch, ze hebben een afkeer van radicale standpunten en zijn zeer erg tot compromissen bereid als dat iets kan opleveren. Hier bevindt zich ook een kiespubliek dat aan “cherry-picking” doet in politiek opzicht en zeer beïnvloedbaar is door de media of de opinie van anderen.
      De CVP is een voorbeeld van een centrumpartij en heeft zeer lang succes gehad met zijn politiek van “de kerk in het midden houden”. De katholieke zuil was een zeer sterke voedingsbodem voor de partij die ermee verbonden was. In het laatste deel van de twintigste eeuw veranderde de maatschappij echter grondig door de ontkerstening, de ontzuiling en de toenemende individualisering. Onder meer door allerlei schandalen kwam CVP in een identiteitscrisis, veranderde van naam, schoof op naar links en verloor het gros van zijn kiezers.
      Een echte centrumpartij is volgens mij niet meer mogelijk in deze wereld. Wel is er een enorm groot deel van de kiezers dat absoluut niet meer geïnteresseerd in of zelfs tegen politiek is. Bij de verkiezingen laten ze zich leiden door media-roddels en het uiterlijk of “de act” van de vooraanstaande politici. Het is niet voor niks dat Connor R. een personal-brand manager inhuurt om iets aan zijn imago te doen.

      Verwijderen
    3. Dat het 'cherry-picking' kiespubliek zich in het midden bevindt en zeer beïnvloedbaar is door media en waan van de dag, dat geloof ik niet. Dat de drie klassieke centrumpartijen (ook Vooruit en Anders reken ik tot het centrum) een grote compromisbereidheid hebben is wel waar. M.i. zal ook N-VA uiteindelijk richting centrum (moeten) zwenken.

      Verwijderen
  5. Een mijmering over 'redelijk' rechts en 'historische wortels' die partijen op een redelijke koers houden...
    Misschien kan het te maken hebben dat een rechtse geest eigenlijk niet gemaakt is voor activisme en oppositie. Via inzit voor de traditionele bekommernissen van de Vlaamse beweging (die op zichzelf trouwens relatief ideologisch kleurloos zijn) hebben NVA'ers geleerd wat het betekent (felle) weerstand te overwinnen om iets te bereiken. Voor zo'n Baudet moet het daarentegen hard wakker worden om te merken hoeveel weerstand (zelfs aversie) zijn persoon en standpunten opwekken. In plaats van daar stoicijns op te reageren ('Ik had niet anders verwacht'), ontstaat er een soort van bunkermentaliteit die zorgt voor een radicalisering van de standpunten in 'onredelijke' zin.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 'Rechtse geest niet gemaakt voor activisme' ... ik geloof dat dat inderdaad geldt voor hedendaags rechts. Ik hoorde ooit een debat tussen twee Franse dames, een linkse en een rechtse. Ze verschilden van mening over de wettelijke startsalarissen. Maar het grote verschil was dat de linkse voor die kwestie op straat wou komen, en de rechtse daar niet aan moest denken.

      Verwijderen