Het libido van de vrouw

     Volgens Baumeister et al. (2001)  heeft de gemiddelde man een grotere behoefte aan seks dan de gemiddelde vrouw. Ik heb de studie niet gelezen, maar de conclusie lijkt mooi overeen te komen met wat evolutiebiologen ‘voorspellen’ zoals dat heet.
     Zelf denk ik dan aan de memorabele dialoog in Eyes Wide Shut tussen Bill (Tom Cruise) en Alice (Nicole Kidman), hoewel die strikt genomen eerder over promiscuïteit dan over libido gaat. Bill denkt dat mannen gemakkelijker over overspel fantaseren dan vrouwen.     

Alice: Why?
Bill: Well, women don’t … they basically just don’t think like that.

Alice: Oh. Millions of years of evolution – right? Right? Men have to stick it in every place they can, but for women it is just about security and commitment and whatever the fuck else.
Bill: A little oversimplified, but something like that.
Alice: Oh, if you men only knew.

     Die laatste repliek spreekt Alice heel traag uit, omdat ze marihuana heeft gerookt en omdat ze onder de indruk is van haar eigen gedachtegang. Ze vindt nu dat juist vrouwen, minstens in hun fantasie, een even grote of zelfs nog grotere hang naar promiscuïteit hebben dan mannen. Dat kan ook natuurlijk, en mocht het zo zijn, dan zullen de evolutiebiologen daar ongetwijfeld opnieuw een mooie verklaring voor vinden, zodat ze ook dat kunnen ‘voorspellen’.
     Ondertussen hebben mannen van vorige eeuwen*, die niet zo met evolutiebiologie bezig waren, zich evengoed een mening gevormd over de potentiële promiscuïteit van de vrouw, en waren ze er een beetje bang van. Montaigne schrijft dat je de geslachtsdaad binnen het huwelijk met een zekere ernst en soberheid moet voltrekken. Je vrouw is tenslotte je minnares niet en je moet haar niet op gedachten brengen.
     Ook hebben die mannen het libido van de vrouw soms onwezenlijk hoog ingeschat. Dat kwam geloof ik door een mengeling van angst, jaloezie, zin voor veralgemening en traagheid van begrip. Freud vroeg zich op het einde van zijn leven ongerust af: ‘Was will das Weib?’ Edmond de Goncourt, die een nymfomane huismeid had, dacht dat zelfs de allerjongste meisjes eigenlijk alleen in seks geïnteresseerd waren. Somerset Maugham vertelt over die professor gynaecologie die zijn eerste college begon met de woorden: ‘Gentlemen, woman is an animal that micturates once a day, defecates once a week, menstruates once a month, parturates once a year and copulates whenever she has the opportunity.’
     Dat was in 1896, in het Victoriaanse Engeland. Het professorale cynisme moet op zijn hoogtepunt zijn geweest, en nergens meer dan in de faculteit der Medicijnen. Maar of de aangegeven frequenties helemaal kloppen, weet ik niet. 

* En mannen van nu die geestelijk nog in vorige eeuwen leven.

 

    

Montaigne en ik

   De Franse schrijver Montaigne (1533-1592) leefde in een woelige tijd. Juist daarom wou hij zijn kasteel niet versterken met wallen en grachten. Dat zou alleen maar rovers en plunderaars aantrekken, dacht hij. Toch kreeg hij ooit een keer een bende plunderaars over de vloer. Montaigne deed zich dwazer voor dan hij was – dat doet hij in zijn boeken ook –, veinsde niet door te hebben wat die vreemdelingen van plan waren, bleef vriendelijk en ferm, en uiteindelijk verlieten de rovers zijn kasteel zonder iets mee te nemen.
   Op latere leeftijd werd Montaigne kouwelijk. Hij begon een mutsje te dragen, later een baret, nog later een bonnet en tenslotte een mutsje plus een dubbelgevoerde hoed. Zelf draag ik nu bij het fietsen een Fjällräven pet. En als er koude wind staat, gaan de oorkleppen naar beneden. Als het om een warm hoofd gaat, zitten Montaigne en ik op dezelfde lijn.
Oorspronkelijk gepubliceerd op 8 november 2014