Op de radio hoorde ik dat de paus bij zijn bezoek aan Argentinië kritiek had geüit op het beleid van president Xavier Milei. De Heilige Vader moet iets gezegd hebben betreffende ‘de overheid die zich meer moet bekommeren voor de armsten en meest kwetsbaren.’ Dat kan best waar zijn, dat de overheid, of het nu in Argentinië is of ergens anders, en of het nu een linkse of een rechtse regering is, dat die overheid dus zich meer moet bekommeren om de meest kwetsbaren. Het is altijd goed om iets meer te doen voor de armsten en meest kwetsbaren.
De kwestie is echter dat de paus de zaken enkel vanuit moreel standpunt bekijkt – van goed en kwaad – terwijl de politiek per definitie een kwestie van compromis is. Over abortus moet een compromis gezocht worden tussen de radicale voorstanders en de radicale tegenstanders. Dat doet de paus niet. En in de economie moet een compromis gezocht worden tussen economische groei en ‘herverdeling’. Ook dat doet de paus niet.
De morele invalshoek van de paus duwt hem vaak - niet altijd - in de richting van radicalisme en eenzijdigheid. Zo gaat dat met morele invalshoeken. Alles is zwart-wit, soms met een diplomatieke saus erover. Abortus blijft moord, homoseks blijft een zonde, en van het sociaal-economisch beleid wordt alléén op de ‘herverdeling’ beoordeeld.
Eigenaardig genoeg kan een moreel uitgangspunt ook tot al dan niet verstandige en als dan niet realistische compromisbereidheid leiden. In de oorlog van Rusland tegen Oekraïne duwt het morele pacifisme van de paus hem in de richting van Russische standpunten en tegen het Europese beleid van militaire steun aan Oekraïne.*
Maar in de sociaal-economische materie is de leer van de kerk hoe langer hoe meer opgeschoven naar links, vanuit een bepaalde interpretatie van het evangelie. Men kan zich afvragen of die interpretatie wel zo vanzelfsprekend is. G.K. Chesterton schreef ooit – over niet-christelijke denkrichtingen :
The modern world is full of the old Christian virtues gone mad. The virtues have gone mad because they have been isolated from each other and are wandering alone …Thus some scientists care for truth; and their truth is pitiless. Thus some humanitarians only care for pity; and their pity … is often untruthful.
Zou dat laatste niet toepasbaar zijn op de moderne pausen met hun bijna socialistische – en in elk geval links-Rawlsiaanse – kijk op de economie?
* Over het Vaticaan en Oekraïne, zie mijn stukje hier.
Bill O' Reilly zei het heel gevat: De paus zit in de "turn the other cheek-business....". Je kunt gewoon van hem niets anders verwachten dan wollig geneuzel type Broederlijk Delen., vooral nuttig voor de commie-business.
BeantwoordenVerwijderenWollig geneuzel vs. kettingzaag politiek? Voor mij is de keuze niet moeilijk.
VerwijderenMilei, de redder van Argentinië, zoals Pinochet van Chili indertijd. Boontje zei indertijd dat je de mensen een geweten moet schoppen; de Argentijnen hebben vooral schoppen onder hun gat nodig anders zinken ze weg in tango en die onkruidthee, hoe heet-ie alweer, hierba mate of zoiets.
BeantwoordenVerwijderen