Het voordeel van linkse columns
Zoals veel rechtsliberalen erger ik mij aan de halfslachtigheid van onze regeringen. De noodzakelijke besparingen blijven uit. In het onderwijs is de tanker nog lang niet gekeerd. De asielmigratie is nog lang niet gestopt. Enzovoort. Daarom ben ik blij met de dagelijkse FB-columns van Frank D’hanis die door zijn scherpe aanvallen op het beleid duidelijk maakt dat er toch iets gebeurt.
Slimmer
Word je slimmer van het lezen van romans dan van het kijken naar films casu quo tv-series? Ik denk het wel - ceteris paribus natuurlijk. Een caveat echter: je leest geen romans of kijkt niet naar films om slimmer te worden. Mutatis mutandis kun je dezelfde afwegingen maken over muziek maken, muziek beluisteren, videospelletjes spelen en doomscrollen op de sociale media.
Het loon van de renner
In de aanloop van de Ronde van Vlaanderen publiceerde De Standaard (3/4) een stuk over de lonen van renners. Als je wilde weten wat het minimumloon was (44.150 euro bruto) of hoeveel Pogacar verdient (8 miljoen bruto, exclusief bonussen en sponsordeals) moest je het artikel lezen. Maar als je wou weten wat je van de vrije markt moet denken, volstond de titel: ‘Een derde is overbetaald en een derde onderbetaald.’ Volgens die redenering is er dus ook een derde dat de correcte vergoeding ontvangt. Hoeveel van de egalitaristische ideologie is terug te brengen tot die basisgedachte: dat het mediane loon het correcte loon is?
Verloop bij de PVDA
Marc Ernst heeft op SamPol een artikel*geplaatst over het grote verloop onder PVDA-leden en mandatarissen. Hij wijst er terecht op dat zoiets zich ook al voordeed in de beginjaren van de partij, toen ze nog Amada heette. Het grootst was dat verloop helemaal bij het begin, toen de partij nog een ‘beweging’ was. Als je iemand tegenkwam op straat of in de trein, dan was de eerste vraag die je kreeg: ‘Ben je nog bij de beweging?’ of ‘Is die en die nog bij de beweging?’
* Zie hier.
Klimaatproblemen
Het was mij de laatste tijd ook opgevallen dat de temperatuur overdag en ’s nachts meer verschilt dan we gewoon waren. De Standaard (10/4) heeft de verschillende verklaringen voor dat verschijnsel op een rijtje gezet. Bij de verwoording van een van die verklaringen, moest ik glimlachen. ‘Een hogedrukgebied gaat doorgaans gepaard met prettig weer … De straalstroom is hier de boosdoener.’
Vrije gender-keuze in de rechtsleer
Jean-Louis de Lolme (1740 – 1806) schrijft in zijn Constitution of England, hoofdstuk X:
‘It is a fundamental principle with the English lawyers, that Parliament can do everything, except making a woman a man or a man a woman.’
Geciteerd in Tocquevilles De la démocratie en Amérique.
Hoe omgaan met Zombies?
Arthur Goemans schrijft dat hij zich, mocht het zover komen, niet zou verzetten tegen een naderende zombie-massa. Met een jachtgeweer kun je een aantal van die hoofden doen uiteenspatten, maar er zijn altijd weer andere. Dan kun je er beter naar toe gaan en zeggen: ‘Tast toe.’ Hoewel ik sympathiseer met Goemans’ gebrek aan overlevingsdrang, vind ik zijn specifieke remedie weerzinwekkend. Dan zou ik het jachtgeweer liever gebruiken om mijn eigen hoofd te doen uiteenspatten.
Sociale ongelijkheid
Ik lees een kop in De Standaard (11/4): ‘Hoe meer sociale ongelijkheid, hoe onbeschofter de mens op sociale media’. Het stuk verwijst naar een ‘studie’. Hoe groot is de kans dat die studie wetenschappelijk iets waard is?
Nathalie Baye (1948 - 2026)
De Franse filmactrice Nathalie Baye is overleden. Mijn neiging om haar te verwarren met Anny Duperey. Ik vraag mij af in welke film ik Baye voor het eerst heb opgemerkt. La nuit américaine? La gifle? Mado? Telkens speelden er actrices mee die ik beter herkende : Jacqueline Bisset, Annie Girardot, Romy Schneider …
Uitspreken van eigennamen
Niet alleen de spelling maar ook de uitspraak van eigennamen kan voor problemen zorgen. Hoe spreek je bijvoorbeeld de naam uit van Peter Magyar? Op de televisie hoor ik de ene keer /mɑhia:r/ en een andere keer /mɑːdjɑːr/. In de jaren 80 hoorde je de ene keer over Lech /wɑlesɑ/ en de andere keer over Lech /wɑlɛnsɑ/.
Gelukkig kun je dat vandaag meestal oopzoeken op de Engelse Wikipedia. Maar is die wel altijd betrouwbaar? Op Het Nieuws zei de presentator dat de Franse filmactrice Nathalie Baye overleden was. Ze sprak het uit als /baj/. Dat was ook de mening van Wikipedia. Maar ChatGPT vertelde me dat het /bɛ/ moest zijn, zoals ik heel mijn leven gedacht had. ChatGPT zei vlakaf dat Wikipedia ernaar streeft om ‘een fonetische uitspraak voor Engelstaligen weer te geven, wat vaak onnauwkeurigheden oplevert, zeker bij Franse namen.’
Ik had dus gelijk: het is /bɛ/. Alleen hoorde ik op France 24 duidelijk dat ze daar ook /baj/ zeggen.
Verloren momenten
De psychologische wetenschap zal ondertussen al wel achterhaald hebben vanwaar onze indruk komt dat de tijd altijd maar sneller gaat. Als kind al voelde ik dat elk schooljaar korter duurde dan het vorige, en de tweede helft van de grote vakantie duurde veel korter dan de tweede. Een van de redenen moet zijn dat we ons met het ouder worden minder van onze dag herinneren. Als ik ’s morgens heen en weer ren tussen badkamer, wc, keuken en eetkamer is er altijd een moment dat ik mijn mobieltje niet meer vind. Ik weet dan dat het op een kast in de slaapkamer ligt, maar ik kan mij niet herinneren dat ik in die slaapkamer ben geweest. Dat moment ben ik verloren.
Links-liberaal en sociaal-liberaal
De Standaard van 15 april levert voorbeelden van zowel de links-liberale als de sociaal-liberale kant van de krant. Het commentaar van Bart Brinckman is typisch links-liberaal: de vakbonden bij de Bpost moeten zich leren aanpassen aan de gewijzigde economische situatie. Andere dienstverlening – van brieven naar pakjes – brengt andere werkuren mee. Jammer voor de postbodes die gewend waren geraakt aan de vroege uren, waardoor ze konden bijklussen en tijd hadden voor allerlei hobby’s. De economische logica moet worden gerespecteerd. Dat is de links-liberale kant want die is economisch liberaal.
Op pagina 6 komt dan de sociaal-liberale kant naar boven: een groot stuk over de uitgebuite kleinverdieners, met emotionele getuigenissen van een poetshulp, een weinig betrouwbare vakbondsbevraging, en een kop die suggereert dat poetshulpen nu dubbel zo hard werken als een jaar geleden. ‘We doen nu evenveel in vier uur als vroeger in acht uur.’ Ondertussen geloof ik best dat de werkdruk voor poetshulpen gemiddeld verhoogd is. Een van de beschreven mechanismen lijkt mij geloofwaardig. Doordat de dienstencheques duurder worden, verandert het klantenbestand: minder gepensioneerden en meer tweeverdieners. Die tweede groep stelt hogere eisen dan de eerste groep.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten